dans le dictionnaire PONS
parra [ˈparra] SUBST f
1. parra (vid):
parrar [paˈrrar] VERBE intr BOT
| yo | parro | |
|---|---|---|
| tú | parras | |
| él/ella/usted | parra | |
| nosotros/nosotras | parramos | |
| vosotros/vosotras | parráis | |
| ellos/ellas/ustedes | parran |
| yo | parraba | |
|---|---|---|
| tú | parrabas | |
| él/ella/usted | parraba | |
| nosotros/nosotras | parrábamos | |
| vosotros/vosotras | parrabais | |
| ellos/ellas/ustedes | parraban |
| yo | parré | |
|---|---|---|
| tú | parraste | |
| él/ella/usted | parró | |
| nosotros/nosotras | parramos | |
| vosotros/vosotras | parrasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | parraron |
| yo | parraré | |
|---|---|---|
| tú | parrarás | |
| él/ella/usted | parrará | |
| nosotros/nosotras | parraremos | |
| vosotros/vosotras | parraréis | |
| ellos/ellas/ustedes | parrarán |