dans le dictionnaire PONS
repique [rreˈpike] SUBST m
1. repique (de las campanas):
- repique
- Läuten nt
2. repique fam (riña ligera):
- repique
-
I. repicar <c → qu> [rrepiˈkar] VERBE intr
2. repicar Arg (taconear):
II. repicar <c → qu> [rrepiˈkar] VERBE trans
1. repicar:
2. repicar (despedazar):
| yo | repico | |
|---|---|---|
| tú | repicas | |
| él/ella/usted | repica | |
| nosotros/nosotras | repicamos | |
| vosotros/vosotras | repicáis | |
| ellos/ellas/ustedes | repican |
| yo | repicaba | |
|---|---|---|
| tú | repicabas | |
| él/ella/usted | repicaba | |
| nosotros/nosotras | repicábamos | |
| vosotros/vosotras | repicabais | |
| ellos/ellas/ustedes | repicaban |
| yo | repiqué | |
|---|---|---|
| tú | repicaste | |
| él/ella/usted | repicó | |
| nosotros/nosotras | repicamos | |
| vosotros/vosotras | repicasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | repicaron |
| yo | repicaré | |
|---|---|---|
| tú | repicarás | |
| él/ella/usted | repicará | |
| nosotros/nosotras | repicaremos | |
| vosotros/vosotras | repicaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | repicarán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.