dans le dictionnaire PONS
mora1 <ae> f
1.
2. meton.
b. (in der Rede)
- mora
-
3. poet; nachkl.
4.
mōra <ae> f
- mora
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | mora | morae |
| Génitif | morae | morārum |
| Datif | morae | morīs |
| Accusatif | moram | morās |
| Ablatif | morā | morīs |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | mōra | mōrae |
| Génitif | mōrae | mōrārum |
| Datif | mōrae | mōrīs |
| Accusatif | mōram | mōrās |
| Ablatif | mōrā | mōrīs |