dans le dictionnaire PONS
vinculum <ī> nt (vincio)
1.
2. im Pl
3. im Pl meton.
4. übtr
5. übtr
- vinculum
- vereinigendes Band, (Ver-)Bindung, Bindemittel [ amicitiae; sponsionis Kraft der Verbürgung; pennarum ]
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | vinculum | vincula |
| Génitif | vinculī | vinculōrum |
| Datif | vinculō | vinculīs |
| Accusatif | vinculum | vincula |
| Ablatif | vinculō | vinculīs |