dans le dictionnaire PONS
I. pre·tend [prɪˈtend] VERBE trans
1. pretend (behave falsely):
- to pretend sth
- etw vorgeben [o. vortäuschen]
- to pretend to be interested
-
- to pretend to be interested
-
2. pretend (imagine):
II. pre·tend [prɪˈtend] VERBE intr
1. pretend (feign):
Entrée OpenDict
pretend VERBE
- to pretend
-
| I | pretend | |
|---|---|---|
| you | pretend | |
| he/she/it | pretends | |
| we | pretend | |
| you | pretend | |
| they | pretend |
| I | pretended | |
|---|---|---|
| you | pretended | |
| he/she/it | pretended | |
| we | pretended | |
| you | pretended | |
| they | pretended |
| I | have | pretended | |
|---|---|---|---|
| you | have | pretended | |
| he/she/it | has | pretended | |
| we | have | pretended | |
| you | have | pretended | |
| they | have | pretended |
| I | had | pretended | |
|---|---|---|---|
| you | had | pretended | |
| he/she/it | had | pretended | |
| we | had | pretended | |
| you | had | pretended | |
| they | had | pretended |