dans le dictionnaire PONS
I. split [splɪt] SUBST
II. split <split, split> [splɪt] VERBE trans
split personality SUBST PSYCHO
- split personality
-
| I | split | |
|---|---|---|
| you | split | |
| he/she/it | splits | |
| we | split | |
| you | split | |
| they | split |
| I | split | |
|---|---|---|
| you | split | |
| he/she/it | split | |
| we | split | |
| you | split | |
| they | split |
| I | have | split | |
|---|---|---|---|
| you | have | split | |
| he/she/it | has | split | |
| we | have | split | |
| you | have | split | |
| they | have | split |
| I | had | split | |
|---|---|---|---|
| you | had | split | |
| he/she/it | had | split | |
| we | had | split | |
| you | had | split | |
| they | had | split |