dans le dictionnaire PONS
rēgulus <ī> m Demin. v. rex
Voir aussi
I. rēx <rēgis> m (rego) SUBST
1.
5. im Pl
6. im Pl
a.
7. poet; nachkl. übtr
8.
9. (seit der Republik)
-
- Opferkönig, -priester [ sacrorum, sacrificiorum, sacrific(ul)us; Nemorensis Opferpriester der Diana v. Aricia ]
11. poet
-
- Patron, Beschützer, bes. der Schmarotzer
II. rēx <rēgis> m (rego) ADJ
Rēgulus <ī> m cogn. in der gens Atilia
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Rēgulus |
| Génitif | Rēgulī |
| Datif | Rēgulō |
| Accusatif | Rēgulum |
| Ablatif | Rēgulō |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | rēgulus | rēgulī |
| Génitif | rēgulī | rēgulōrum |
| Datif | rēgulō | rēgulīs |
| Accusatif | rēgulum | rēgulōs |
| Ablatif | rēgulō | rēgulīs |