dans le dictionnaire PONS
Klecks <-es, -e> [klɛks] SUBST m
1. Klecks:
- Klecks (Tintenklecks)
- borrón m
2. Klecks fam (Portion):
- Klecks
-
I. klecksen [ˈklɛksən] VERBE intr
1. klecksen +haben (Person):
2. klecksen +haben (Stift):
| ich | kleckse | |
|---|---|---|
| du | kleckst | |
| er/sie/es | kleckst | |
| wir | klecksen | |
| ihr | kleckst | |
| sie | klecksen |
| ich | kleckste | |
|---|---|---|
| du | kleckstest | |
| er/sie/es | kleckste | |
| wir | klecksten | |
| ihr | kleckstet | |
| sie | klecksten |
| ich | habe | gekleckst | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gekleckst | |
| er/sie/es | hat | gekleckst | |
| wir | haben | gekleckst | |
| ihr | habt | gekleckst | |
| sie | haben | gekleckst |
| ich | hatte | gekleckst | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gekleckst | |
| er/sie/es | hatte | gekleckst | |
| wir | hatten | gekleckst | |
| ihr | hattet | gekleckst | |
| sie | hatten | gekleckst |