Comment souhaitez-vous utiliser pons.com ?

Vous êtes déjà abonné(e) à PONS ?

PONS avec des publicités

Visitez PONS.com comme d'habitude avec le suivi publicitaire et les publicités.

Vous trouvez les détails sur le suivi dans les informations sur la protection des données et la Paramètres de confidentialité.

PONS Pur

sans publicité de tiers

sans suivi publicitaire

S'abonner maintenant

Si vous avez déjà un compte d'utilisateur gratuit pour pons.com, vous pouvez vous abonner à PONS Pur ici.

Vous vouliez écrire ?

dans le dictionnaire PONS

ē-mineō <ēminēre, ēminuī, –> (mons)

I. ēminēns <Gen. entis> (emineo) ADJ

1.

2. nachkl. übtr

hervorragend, ausgezeichnet, außerordentlich [ orator; vir; auctor; eloquentia ]

II. ēminēns (emineo) SUBST

2. Tac. Pl ēminēntēs tium m

sēmi-nex <Gen. necis>

halb tot [ vita; artūs halb erstarrt ]

ē-iciō <ēicere, ēiēcī, ēiectum> (iacio)

1.

hinaus-, herauswerfen [ alqm de navi; sessores urbe; cadaver domo ]

2.

hinaus-, vertreiben, verbannen, ausstoßen [ cohortes; tyrannum; uxorem verstoßen; alqm ex oppido; de senatu ausstoßen; ex patria o. e re publica verbannen; alqm in exilium; übtr curam, amorem ex animo ]
hinauseilen, herausstürzen [ ex castris; portā; in agros; foras ]

3.

4.

ausrotten [ superstitionis stirpes omnes ]

5. (linguam)

6.

ausspeien [ sanguinem ]

7.

von sich geben, auswerfen [ magnos fluctūs ]

8. NAUT

landen (lassen), anlegen [ classem; navem eo ]
eicio pass.

9.

jmd. auspfeifen [ actores ]

11.

Indikativ Präsens
ēminēō
ēminēs
ēminēt
ēminēmus
ēminētis
ēminēnt
Konjunktiv Präsens
ēminēam
ēminēās
ēminēat
ēminēāmus
ēminēātis
ēminēant
Indikativ Imperfekt
ēminēbam
ēminēbās
ēminēbat
ēminēbāmus
ēminēbātis
ēminēbant
Konjunktiv Imperfekt
ēminērem
ēminērēs
ēminēret
ēminērēmus
ēminērētis
ēminērent