dans le dictionnaire PONS
plūs1 <plūris> nt
Voir aussi
multum2 ADV (multus) Pos.
1. (graduell)
2. (zeitl.)
multum1 <ī> nt (multus) Komp plūs, Superl plūrimum (Pos.)
plūs2
Voir aussi
multum2 ADV (multus) Pos.
1. (graduell)
2. (zeitl.)
multum1 <ī> nt (multus) Komp plūs, Superl plūrimum (Pos.)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | plūs | plūrēs |
| Génitif | plūris | plūrum |
| Datif | plūrī | plūribus |
| Accusatif | plūrem | plūrēs |
| Ablatif | plūre | plūribus |