dans le dictionnaire PONS
I. in·di·vid·ual [ˌɪndɪˈvɪʤuəl] SUBST
1. individual (single person):
- individual
-
- individual
-
2. individual val (distinctive person):
- individual
-
individual SUBST DROIT ÉCON
- individual (Rechtssubjekt)
- Person f
- individual (Rechtssubjekt)
-
individual
- individual
-
pri·vate in·di·ˈvid·ual SUBST JUR
- private individual
-
individual information SUBST
- individual information
-
individual distance SUBST
- individual distance
-
individual fitness SUBST
- individual fitness
-
individual account SUBST INV-FIN
- individual account
- Einzelkonto nt
individual assignment SUBST INV-FIN
- individual assignment
-
individual bond SUBST INV-FIN
- individual bond
-
individual cession SUBST INV-FIN
- individual cession
-
individual client SUBST MARCHÉ
- individual client
-
individual competitor SUBST MARCHÉ
- individual competitor
-
individual deposit SUBST FIN
- individual deposit
-
individual fund SUBST FIN
- individual fund
-
individual guaranty SUBST DROIT ÉCON
- individual guaranty
-
individual liability SUBST DROIT ÉCON
- individual liability
-
individual policy SUBST ASSUR
- individual policy
-