dans le dictionnaire PONS
verbum <ī> nt
1. im Pl
- verbum
- Worte, Rede, (v. Schriftstücken auch) Wortlaut [ falsa, ficta Lügen; precantia Bitten; minacia Drohungen; solantia Trostworte; exsecrantia Flüche; excusantia Entschuldigungen; blanda Schmeicheleien ]
a.
c.
4. meist Pl
5.
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | verbum | verba |
| Génitif | verbī | verbōrum |
| Datif | verbō | verbīs |
| Accusatif | verbum | verba |
| Ablatif | verbō | verbīs |