dans le dictionnaire PONS
I. contraponer [kon̩trapoˈner] irrég como poner VERBE trans
1. contraponer (comparar):
2. contraponer (oponer):
| yo | contrapongo | |
|---|---|---|
| tú | contrapones | |
| él/ella/usted | contrapone | |
| nosotros/nosotras | contraponemos | |
| vosotros/vosotras | contraponéis | |
| ellos/ellas/ustedes | contraponen |
| yo | contraponía | |
|---|---|---|
| tú | contraponías | |
| él/ella/usted | contraponía | |
| nosotros/nosotras | contraponíamos | |
| vosotros/vosotras | contraponíais | |
| ellos/ellas/ustedes | contraponían |
| yo | contrapuse | |
|---|---|---|
| tú | contrapusiste | |
| él/ella/usted | contrapuso | |
| nosotros/nosotras | contrapusimos | |
| vosotros/vosotras | contrapusisteis | |
| ellos/ellas/ustedes | contrapusieron |
| yo | contrapondré | |
|---|---|---|
| tú | contrapondrás | |
| él/ella/usted | contrapondrá | |
| nosotros/nosotras | contrapondremos | |
| vosotros/vosotras | contrapondréis | |
| ellos/ellas/ustedes | contrapondrán |