dans le dictionnaire PONS
exercitus1 <ūs> m (exerceo)
1.
- exercitus
- eingeübte Mannschaft, Heer [ voluntarius der Freiwilligen; terrestris; navalis; fortissimorum militum ]
- exercitus im Pl
- Truppen, Armeekorps (größerer Truppenverband)
4. poet
5. Plaut.
- exercitus
-
exercitus2 <a, um> P. Adj. zu exerceo
ex-erceō <ercēre, ercuī, ercitum> (arceo, arx)
2.
3.
5. (Land)
6.
8. (durch Tätigkeit)
9. MILIT
10.
-
- ausüben, betreiben, handhaben, verrichten [ artem; eloquentiam; commercium; labores; regnum; licentiam; iudicium Gericht halten; quaestionem anstellen; vectigalia Steuern verwalten; cantūs ertönen lassen; vices abwechselnd den Dienst versehen; pacem halten; inimicitias cum alqo in Feindschaft m. jmdm. stehen; victoriam verfolgen; diem sein Tagewerk verrichten; choros leiten ]
12.
Exercitus <us> m
- Exercitus salvificus
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | exercitus | exercitūs |
| Génitif | exercitūs | exercituum |
| Datif | exercituī | exercitibus |
| Accusatif | exercitum | exercitūs |
| Ablatif | exercitū | exercitibus |
Exemples tirés du dictionnaire PONS (vérifiés par l'équipe de rédaction)
- exercitus im Pl
- Truppen, Armeekorps (größerer Truppenverband)
- exercitus civilis
- exercitus consularis
- Exercitus salvificus
Parcourir le dictionnaire
- exeo
- exeq
- exerceo
- exercitatio
- exercitator
- exercitus
- exesor
- exest
- exesus
- exfafillo
- exfodio