dans le dictionnaire PONS
Beamte(r) (Beamtin) <-n, -n, dekl wie adj; -, -nen> SUBST m (f)
| ich | beame | |
|---|---|---|
| du | beamst | |
| er/sie/es | beamt | |
| wir | beamen | |
| ihr | beamt | |
| sie | beamen |
| ich | beamte | |
|---|---|---|
| du | beamtest | |
| er/sie/es | beamte | |
| wir | beamten | |
| ihr | beamtet | |
| sie | beamten |
| ich | habe | gebeamt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gebeamt | |
| er/sie/es | hat | gebeamt | |
| wir | haben | gebeamt | |
| ihr | habt | gebeamt | |
| sie | haben | gebeamt |
| ich | hatte | gebeamt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gebeamt | |
| er/sie/es | hatte | gebeamt | |
| wir | hatten | gebeamt | |
| ihr | hattet | gebeamt | |
| sie | hatten | gebeamt |
Exemples tirés du dictionnaire PONS (vérifiés par l'équipe de rédaction)
- der dafür zuständige Beamte