dans le dictionnaire PONS
I. hunt [hʌnt] SUBST
1. hunt (chase):
2. hunt (search):
- hunt
-
3. hunt (group of hunters):
- hunt
-
4. hunt (hunting ground):
- hunt
- Jagdrevier nt
II. hunt [hʌnt] VERBE trans
1. hunt (chase to kill):
hunt out VERBE trans
-
- etw heraussuchen
-
- etw herausfinden
ˈhunt sabo·teur SUBST
- hunt saboteur
-
ˈtreas·ure hunt SUBST
- treasure hunt
-
Entrée OpenDict
scavenger hunt SUBST
- scavenger hunt
- ≈ Schnitzeljagd f
| I | hunt | |
|---|---|---|
| you | hunt | |
| he/she/it | hunts | |
| we | hunt | |
| you | hunt | |
| they | hunt |
| I | hunted | |
|---|---|---|
| you | hunted | |
| he/she/it | hunted | |
| we | hunted | |
| you | hunted | |
| they | hunted |
| I | have | hunted | |
|---|---|---|---|
| you | have | hunted | |
| he/she/it | has | hunted | |
| we | have | hunted | |
| you | have | hunted | |
| they | have | hunted |
| I | had | hunted | |
|---|---|---|---|
| you | had | hunted | |
| he/she/it | had | hunted | |
| we | had | hunted | |
| you | had | hunted | |
| they | had | hunted |