dans le dictionnaire PONS
I. for·feit [ˈfɔ:fɪt, Am ˈfɔ:r-] VERBE trans
II. for·feit [ˈfɔ:fɪt, Am ˈfɔ:r-] SUBST
forfeit clause SUBST DROIT ÉCON
| I | forfeit | |
|---|---|---|
| you | forfeit | |
| he/she/it | forfeits | |
| we | forfeit | |
| you | forfeit | |
| they | forfeit |
| I | forfeited | |
|---|---|---|
| you | forfeited | |
| he/she/it | forfeited | |
| we | forfeited | |
| you | forfeited | |
| they | forfeited |
| I | have | forfeited | |
|---|---|---|---|
| you | have | forfeited | |
| he/she/it | has | forfeited | |
| we | have | forfeited | |
| you | have | forfeited | |
| they | have | forfeited |
| I | had | forfeited | |
|---|---|---|---|
| you | had | forfeited | |
| he/she/it | had | forfeited | |
| we | had | forfeited | |
| you | had | forfeited | |
| they | had | forfeited |