dans le dictionnaire PONS
I. conjuntar [koŋxun̩ˈtar] VERBE intr
II. conjuntar [koŋxun̩ˈtar] VERBE trans
III. conjuntar [koŋxun̩ˈtar] VERBE pron
conjuntar conjuntarse:
conjunto1 [koŋˈxun̩to] SUBST m
1. conjunto (unido):
2. conjunto (totalidad):
Entrée OpenDict
conjunto SUBST
| yo | conjunto | |
|---|---|---|
| tú | conjuntas | |
| él/ella/usted | conjunta | |
| nosotros/nosotras | conjuntamos | |
| vosotros/vosotras | conjuntáis | |
| ellos/ellas/ustedes | conjuntan |
| yo | conjuntaba | |
|---|---|---|
| tú | conjuntabas | |
| él/ella/usted | conjuntaba | |
| nosotros/nosotras | conjuntábamos | |
| vosotros/vosotras | conjuntabais | |
| ellos/ellas/ustedes | conjuntaban |
| yo | conjunté | |
|---|---|---|
| tú | conjuntaste | |
| él/ella/usted | conjuntó | |
| nosotros/nosotras | conjuntamos | |
| vosotros/vosotras | conjuntasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | conjuntaron |
| yo | conjuntaré | |
|---|---|---|
| tú | conjuntarás | |
| él/ella/usted | conjuntará | |
| nosotros/nosotras | conjuntaremos | |
| vosotros/vosotras | conjuntaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | conjuntarán |