dans le dictionnaire PONS
Grab <-(e)s, Gräber> [gra:p, pl: ˈgrɛ:bɐ] SUBST nt
I. graben <gräbt, grub, gegraben> [ˈgra:bən] VERBE intr
II. graben <gräbt, grub, gegraben> [ˈgra:bən] VERBE trans
Graben <-s, Gräben> [ˈgra:bən] SUBST m
| ich | grabe | |
|---|---|---|
| du | gräbst | |
| er/sie/es | gräbt | |
| wir | graben | |
| ihr | grabt | |
| sie | graben |
| ich | grub | |
|---|---|---|
| du | grubst | |
| er/sie/es | grub | |
| wir | gruben | |
| ihr | grubt | |
| sie | gruben |
| ich | habe | gegraben | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gegraben | |
| er/sie/es | hat | gegraben | |
| wir | haben | gegraben | |
| ihr | habt | gegraben | |
| sie | haben | gegraben |
| ich | hatte | gegraben | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gegraben | |
| er/sie/es | hatte | gegraben | |
| wir | hatten | gegraben | |
| ihr | hattet | gegraben | |
| sie | hatten | gegraben |