dans le dictionnaire PONS
manca [ˈmaŋka] ADJ SUBST f
manca → manco²
I. manco2 (-a) [ˈmaŋko, -a] ADJ
1. manco:
2. manco:
mancar <c → qu> [maŋˈkar] VERBE trans
1. mancar (lisiar):
I. manco2 (-a) [ˈmaŋko, -a] ADJ
1. manco:
2. manco:
| yo | manco | |
|---|---|---|
| tú | mancas | |
| él/ella/usted | manca | |
| nosotros/nosotras | mancamos | |
| vosotros/vosotras | mancáis | |
| ellos/ellas/ustedes | mancan |
| yo | mancaba | |
|---|---|---|
| tú | mancabas | |
| él/ella/usted | mancaba | |
| nosotros/nosotras | mancábamos | |
| vosotros/vosotras | mancabais | |
| ellos/ellas/ustedes | mancaban |
| yo | manqué | |
|---|---|---|
| tú | mancaste | |
| él/ella/usted | mancó | |
| nosotros/nosotras | mancamos | |
| vosotros/vosotras | mancasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | mancaron |
| yo | mancaré | |
|---|---|---|
| tú | mancarás | |
| él/ella/usted | mancará | |
| nosotros/nosotras | mancaremos | |
| vosotros/vosotras | mancaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | mancarán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.