dans le dictionnaire PONS
falta [ˈfal̩ta] SUBST f
1. falta de +dat:
2. falta (equivocación):
4. falta JUR:
falto (-a) [ˈfal̩to, -a] ADJ
faltar [fal̩ˈtar] VERBE intr
1. faltar +dat:
2. faltar (necesitarse):
3. faltar (temporal: quedar):
4. faltar (no cumplir):
5. faltar (ofender):
6. faltar (cometer una falta):
Entrée OpenDict
| yo | falto | |
|---|---|---|
| tú | faltas | |
| él/ella/usted | falta | |
| nosotros/nosotras | faltamos | |
| vosotros/vosotras | faltáis | |
| ellos/ellas/ustedes | faltan |
| yo | faltaba | |
|---|---|---|
| tú | faltabas | |
| él/ella/usted | faltaba | |
| nosotros/nosotras | faltábamos | |
| vosotros/vosotras | faltabais | |
| ellos/ellas/ustedes | faltaban |
| yo | falté | |
|---|---|---|
| tú | faltaste | |
| él/ella/usted | faltó | |
| nosotros/nosotras | faltamos | |
| vosotros/vosotras | faltasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | faltaron |
| yo | faltaré | |
|---|---|---|
| tú | faltarás | |
| él/ella/usted | faltará | |
| nosotros/nosotras | faltaremos | |
| vosotros/vosotras | faltaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | faltarán |