dans le dictionnaire PONS
Kip·pe <-, -n> [ˈkɪpə] SUBST f
2. Kippe fam:
Idiomes/Tournures:
I. kip·pen [ˈkɪpn̩] VERBE trans +haben
1. kippen (schütten):
- etw irgendwohin kippen
-
2. kippen (schräg stellen):
3. kippen (scheitern lassen):
II. kip·pen [ˈkɪpn̩] VERBE intr +sein
1. kippen (aus dem Schrägstand umfallen):
2. kippen (zurückgehen, sich ändern):
| ich | kippe | |
|---|---|---|
| du | kippst | |
| er/sie/es | kippt | |
| wir | kippen | |
| ihr | kippt | |
| sie | kippen |
| ich | kippte | |
|---|---|---|
| du | kipptest | |
| er/sie/es | kippte | |
| wir | kippten | |
| ihr | kipptet | |
| sie | kippten |
| ich | habe | gekippt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gekippt | |
| er/sie/es | hat | gekippt | |
| wir | haben | gekippt | |
| ihr | habt | gekippt | |
| sie | haben | gekippt |
| ich | hatte | gekippt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gekippt | |
| er/sie/es | hatte | gekippt | |
| wir | hatten | gekippt | |
| ihr | hattet | gekippt | |
| sie | hatten | gekippt |