dans le dictionnaire PONS
ē-mineō <ēminēre, ēminuī, –> (mons)
1.
2.
3.
4. MALEREI
itiner <eris> nt altl.
→ iter
Voir aussi
iter <itineris> nt
iter <itineris> nt (ire)
2.
3. meton.
a.
-
- Tagereise, Tagemarsch (als Wegstrecke o. Längenmaß) [ paucorum dierum wenige Tagemärsche; dierum iter quadraginta; magnum Eilmarsch ]
b.
4. (konkr.)
ē-iciō <ēicere, ēiēcī, ēiectum> (iacio)
1.
2.
3.
5. (linguam)
9.
10.
11.
linō <linere, lēvī [o. līvī, litum] >
1.
3. poet
4. Ov.
sinō <sinere, sīvī [o. (altl.) siī], situm> (Perf.-Formen oft synk.: sīstī, sīris, sīrit, sīritis, sīsse(m) u. a.)
1.
2. vorkl.; poet
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | itiner | itinerēs |
| Génitif | itineris | itinerum |
| Datif | itinerī | itineribus |
| Accusatif | itinerem | itinerēs |
| Ablatif | itinere | itineribus |
| ēminēō |
|---|
| ēminēs |
| ēminēt |
| ēminēmus |
| ēminētis |
| ēminēnt |
| ēminēam |
|---|
| ēminēās |
| ēminēat |
| ēminēāmus |
| ēminēātis |
| ēminēant |
| ēminēbam |
|---|
| ēminēbās |
| ēminēbat |
| ēminēbāmus |
| ēminēbātis |
| ēminēbant |
| ēminērem |
|---|
| ēminērēs |
| ēminēret |
| ēminērēmus |
| ēminērētis |
| ēminērent |