dans le dictionnaire PONS
I. reck·on [ˈrekən] VERBE trans
1. reckon (calculate):
2. reckon (judge):
reckon in VERBE trans
reckon upon VERBE trans, reckon on VERBE trans
1. reckon upon (expect):
reckon with VERBE trans
1. reckon with (expect):
reckon without VERBE trans
| I | reckon | |
|---|---|---|
| you | reckon | |
| he/she/it | reckons | |
| we | reckon | |
| you | reckon | |
| they | reckon |
| I | reckoned | |
|---|---|---|
| you | reckoned | |
| he/she/it | reckoned | |
| we | reckoned | |
| you | reckoned | |
| they | reckoned |
| I | have | reckoned | |
|---|---|---|---|
| you | have | reckoned | |
| he/she/it | has | reckoned | |
| we | have | reckoned | |
| you | have | reckoned | |
| they | have | reckoned |
| I | had | reckoned | |
|---|---|---|---|
| you | had | reckoned | |
| he/she/it | had | reckoned | |
| we | had | reckoned | |
| you | had | reckoned | |
| they | had | reckoned |