dans le dictionnaire PONS
Decke <-, -n> [ˈdɛkə] SUBST f
1. Decke:
2. Decke (Tischdecke):
- Decke
- mantel m
3. Decke (Zimmerdecke):
5. Decke (Mantel eines Autoreifens):
- Decke
- cubierta f
I. decken [ˈdɛkən] VERBE trans
1. decken (bedecken):
3. decken (Tisch):
| ich | decke | |
|---|---|---|
| du | deckst | |
| er/sie/es | deckt | |
| wir | decken | |
| ihr | deckt | |
| sie | decken |
| ich | deckte | |
|---|---|---|
| du | decktest | |
| er/sie/es | deckte | |
| wir | deckten | |
| ihr | decktet | |
| sie | deckten |
| ich | habe | gedeckt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gedeckt | |
| er/sie/es | hat | gedeckt | |
| wir | haben | gedeckt | |
| ihr | habt | gedeckt | |
| sie | haben | gedeckt |
| ich | hatte | gedeckt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gedeckt | |
| er/sie/es | hatte | gedeckt | |
| wir | hatten | gedeckt | |
| ihr | hattet | gedeckt | |
| sie | hatten | gedeckt |