dans le dictionnaire PONS
rannte [ˈrantə] VERBE
rannte 3. imparf von rennen
I. rennen <rennt, rannte, gerannt> [ˈrɛnən] VERBE intr +sein
I. rennen <rennt, rannte, gerannt> [ˈrɛnən] VERBE intr +sein
Rennen <-s, -> SUBST nt
| ich | renne | |
|---|---|---|
| du | rennst | |
| er/sie/es | rennt | |
| wir | rennen | |
| ihr | rennt | |
| sie | rennen |
| ich | rannte | |
|---|---|---|
| du | ranntest | |
| er/sie/es | rannte | |
| wir | rannten | |
| ihr | ranntet | |
| sie | rannten |
| ich | bin | gerannt | |
|---|---|---|---|
| du | bist | gerannt | |
| er/sie/es | ist | gerannt | |
| wir | sind | gerannt | |
| ihr | seid | gerannt | |
| sie | sind | gerannt |
| ich | war | gerannt | |
|---|---|---|---|
| du | warst | gerannt | |
| er/sie/es | war | gerannt | |
| wir | waren | gerannt | |
| ihr | wart | gerannt | |
| sie | waren | gerannt |