dans le dictionnaire PONS
objeto [oβˈxeto] SUBST m
1. objeto (cosa):
- objeto
-
- objeto
- Ding nt
- objeto del arrendamiento
- Mietobjekt nt
- objeto de compraventa
-
-
- Rechtsobjekt nt
-
- Lehrmittel nt
- objeto de experimentación
-
- objeto de valoración
-
- objeto de vuelo no identificado
-
Entrée OpenDict
objeto SUBST
Entrée OpenDict
objeto SUBST
I. objetar [oβxeˈtar] VERBE trans littér
II. objetar [oβxeˈtar] VERBE intr
| yo | objeto | |
|---|---|---|
| tú | objetas | |
| él/ella/usted | objeta | |
| nosotros/nosotras | objetamos | |
| vosotros/vosotras | objetáis | |
| ellos/ellas/ustedes | objetan |
| yo | objetaba | |
|---|---|---|
| tú | objetabas | |
| él/ella/usted | objetaba | |
| nosotros/nosotras | objetábamos | |
| vosotros/vosotras | objetabais | |
| ellos/ellas/ustedes | objetaban |
| yo | objeté | |
|---|---|---|
| tú | objetaste | |
| él/ella/usted | objetó | |
| nosotros/nosotras | objetamos | |
| vosotros/vosotras | objetasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | objetaron |
| yo | objetaré | |
|---|---|---|
| tú | objetarás | |
| él/ella/usted | objetará | |
| nosotros/nosotras | objetaremos | |
| vosotros/vosotras | objetaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | objetarán |