dans le dictionnaire PONS
vōx <vōcis> f
1.
3.
5.
I. cum2 KONJ altl. quom (m. Konjkt)
1. („cum narrativum“ od. „cum historicum“)
2. („cum causale“)
II. cum2 KONJ altl. quom (m. Indik)
1. („cum temporale“)
2. („cum iterativum“)
3. („cum inversivum“)
III. cum2 KONJ altl. quom Verbindungen:
2.
cum1 PRÄP b. Abl; altl. com
1. (zur Bez. der Begleitung od. Gesellschaft)
2.
3. (in Gemeinschaft, in Verbindung)
5. (zur Bez. zweier zeitl. zusammenfallender Handlungen)
6.
7. (zur Bez. der Zusammengehörigkeit, b. den Verben des Verbindens u. Übereinstimmens)
8. (zur Bez. der Art u. Weise)
9. (zur Angabe begleitender Umstände)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | vōx | vōcēs |
| Génitif | vōcis | vōcum |
| Datif | vōcī | vōcibus |
| Accusatif | vōcem | vōcēs |
| Ablatif | vōce | vōcibus |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | vōmer | vōmerēs |
| Génitif | vōmeris | vōmerum |
| Datif | vōmerī | vōmeribus |
| Accusatif | vōmerem | vōmerēs |
| Ablatif | vōmere | vōmeribus |