dans le dictionnaire PONS
soler <o → ue> [soˈler] VERBE intr
I. solar [soˈlar] ADJ
II. solar [soˈlar] SUBST m
1. solar (terreno):
2. solar (casa):
solo1 [ˈsolo] ADV
1. solo (únicamente):
solo2 (-a) [ˈsolo, -a] ADJ
1. solo:
| yo | suelo | |
|---|---|---|
| tú | sueles | |
| él/ella/usted | suele | |
| nosotros/nosotras | solemos | |
| vosotros/vosotras | soléis | |
| ellos/ellas/ustedes | suelen |
| yo | solía | |
|---|---|---|
| tú | solías | |
| él/ella/usted | solía | |
| nosotros/nosotras | solíamos | |
| vosotros/vosotras | solíais | |
| ellos/ellas/ustedes | solían |
| yo | solí | |
|---|---|---|
| tú | soliste | |
| él/ella/usted | solió | |
| nosotros/nosotras | solimos | |
| vosotros/vosotras | solisteis | |
| ellos/ellas/ustedes | solieron |
| - | |
|---|---|
| - | |
| - | |
| - | |
| - | |
| - |