dans le dictionnaire PONS
I. tun <tut, tat, getan> [tu:n] VERBE intr, trans
- tun
-
II. tun <tut, tat, getan> [tu:n] VERBE trans fam (setzen, stellen, legen)
Tun <-s, ohne pl > SUBST nt
1. Tun (Beschäftigung):
- Tun
-
2. Tun (Verhalten):
- Tun
- conducta f
| ich | tue | |
|---|---|---|
| du | tust | |
| er/sie/es | tut | |
| wir | tun | |
| ihr | tut | |
| sie | tun |
| ich | tat | |
|---|---|---|
| du | tatest / tatst | |
| er/sie/es | tat | |
| wir | taten | |
| ihr | tatet | |
| sie | taten |
| ich | habe | getan | |
|---|---|---|---|
| du | hast | getan | |
| er/sie/es | hat | getan | |
| wir | haben | getan | |
| ihr | habt | getan | |
| sie | haben | getan |
| ich | hatte | getan | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | getan | |
| er/sie/es | hatte | getan | |
| wir | hatten | getan | |
| ihr | hattet | getan | |
| sie | hatten | getan |