dans le dictionnaire PONS
condicionar [kon̩diθjoˈnar] VERBE trans
1. condicionar (supeditar):
2. condicionar (acondicionar):
condición [kon̩diˈθjon] SUBST f
1. condición (índole de una cosa):
2. condición (genio):
3. condición (estado):
5. condición (clase):
6. condición (requisito):
7. condición (locution):
Entrée OpenDict
condicionar VERBE
-
- bedingen trans
Entrée OpenDict
condición SUBST
- condiciones atmosféricas fpl
-
- condiciones meteorológicas fpl
-
Entrée OpenDict
condición SUBST
| yo | condiciono | |
|---|---|---|
| tú | condicionas | |
| él/ella/usted | condiciona | |
| nosotros/nosotras | condicionamos | |
| vosotros/vosotras | condicionáis | |
| ellos/ellas/ustedes | condicionan |
| yo | condicionaba | |
|---|---|---|
| tú | condicionabas | |
| él/ella/usted | condicionaba | |
| nosotros/nosotras | condicionábamos | |
| vosotros/vosotras | condicionabais | |
| ellos/ellas/ustedes | condicionaban |
| yo | condicioné | |
|---|---|---|
| tú | condicionaste | |
| él/ella/usted | condicionó | |
| nosotros/nosotras | condicionamos | |
| vosotros/vosotras | condicionasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | condicionaron |
| yo | condicionaré | |
|---|---|---|
| tú | condicionarás | |
| él/ella/usted | condicionará | |
| nosotros/nosotras | condicionaremos | |
| vosotros/vosotras | condicionaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | condicionarán |