dans le dictionnaire PONS
Fall2 <-(e)s, Fälle> [fal, pl: ˈfɛlə] SUBST m
1. Fall (Umstand) a. MÉD, LING:
2. Fall JUR:
Entrée OpenDict
Fall SUBST
- Fall nt MAR
- driza f
Corona-Fall <-(e)s, -fälle> SUBST m
- Corona-Fall
-
fällen [ˈfɛlən] VERBE trans
2. fällen (Entscheidung):
fallen <fällt, fiel, gefallen> [ˈfalən] VERBE intr +sein
1. fallen (hinabfallen, sich stürzen) a. MILIT:
2. fallen (sinken):
3. fallen (sich richten, treffen):
4. fallen (erfasst werden):
7. fallen (verlauten):
Entrée OpenDict
Fußfall SUBST
| ich | fälle | |
|---|---|---|
| du | fällst | |
| er/sie/es | fällt | |
| wir | fällen | |
| ihr | fällt | |
| sie | fällen |
| ich | fällte | |
|---|---|---|
| du | fälltest | |
| er/sie/es | fällte | |
| wir | fällten | |
| ihr | fälltet | |
| sie | fällten |
| ich | habe | gefällt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gefällt | |
| er/sie/es | hat | gefällt | |
| wir | haben | gefällt | |
| ihr | habt | gefällt | |
| sie | haben | gefällt |
| ich | hatte | gefällt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gefällt | |
| er/sie/es | hatte | gefällt | |
| wir | hatten | gefällt | |
| ihr | hattet | gefällt | |
| sie | hatten | gefällt |