dans le dictionnaire PONS
paraba [paˈraβa] SUBST f Bol ZOOL
- paraba
- Papagei m
I. parar [ˈparar] VERBE intr
1. parar:
2. parar (terminar):
3. parar (acabar):
4. parar (vivir):
II. parar [ˈparar] VERBE trans
1. parar:
4. parar AmLat (levantar):
III. parar [ˈparar] VERBE pron pararse
1. parar (detenerse):
| yo | paro | |
|---|---|---|
| tú | paras | |
| él/ella/usted | para | |
| nosotros/nosotras | paramos | |
| vosotros/vosotras | paráis | |
| ellos/ellas/ustedes | paran |
| yo | paraba | |
|---|---|---|
| tú | parabas | |
| él/ella/usted | paraba | |
| nosotros/nosotras | parábamos | |
| vosotros/vosotras | parabais | |
| ellos/ellas/ustedes | paraban |
| yo | paré | |
|---|---|---|
| tú | paraste | |
| él/ella/usted | paró | |
| nosotros/nosotras | paramos | |
| vosotros/vosotras | parasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | pararon |
| yo | pararé | |
|---|---|---|
| tú | pararás | |
| él/ella/usted | parará | |
| nosotros/nosotras | pararemos | |
| vosotros/vosotras | pararéis | |
| ellos/ellas/ustedes | pararán |