dans le dictionnaire PONS
Voir aussi
Kind <-[e]s, -er> [kɪnt, plur kɪndɐ] SUBST nt
1. Kind a. fig (Nachkomme):
2. Kind (Altersstufe):
3. Kind plur fam (Leute):
4. Kind fig (Ergebnis, Produkt):
5. Kind (Anrede für junge Frau):
Idiomes/Tournures:
Eid <-[e]s, -e> [ait, plur ˈaidə] SUBST m
I. statt [ʃtat] PRÉP +gén
ab|stat·ten [ˈapʃtatn̩] VERBE trans sout
aus|stat·ten [ˈausʃtatn̩] VERBE trans
1. ausstatten (versorgen):
- jdn [mit etw dat] ausstatten
-
- jdn [mit etw dat] ausstatten
-
2. ausstatten JUR:
3. ausstatten (einrichten):
- etw [mit etw dat] ausstatten
-
| ich | statte | ab | |
|---|---|---|---|
| du | stattest | ab | |
| er/sie/es | stattet | ab | |
| wir | statten | ab | |
| ihr | stattet | ab | |
| sie | statten | ab |
| ich | stattete | ab | |
|---|---|---|---|
| du | stattetest | ab | |
| er/sie/es | stattete | ab | |
| wir | statteten | ab | |
| ihr | stattetet | ab | |
| sie | statteten | ab |
| ich | habe | abgestattet | |
|---|---|---|---|
| du | hast | abgestattet | |
| er/sie/es | hat | abgestattet | |
| wir | haben | abgestattet | |
| ihr | habt | abgestattet | |
| sie | haben | abgestattet |
| ich | hatte | abgestattet | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | abgestattet | |
| er/sie/es | hatte | abgestattet | |
| wir | hatten | abgestattet | |
| ihr | hattet | abgestattet | |
| sie | hatten | abgestattet |