dans le dictionnaire PONS
maña [ˈmaɲa] SUBST f
I. manar [maˈnar] VERBE trans
II. manar [maˈnar] VERBE intr
1. manar (surgir):
2. manar (fluir fácilmente):
mano1 [ˈmano] SUBST f
1. mano (parte del cuerpo):
2. mano ZOOL:
4. mano (lado):
5. mano:
6. mano (trabajador):
7. mano (habilidad):
8. mano (intervención):
10. mano:
13. mano AmLat (percance):
14. mano Col (de plátanos):
15. mano (locution):
mano2 (-a) [ˈmano, -a] SUBST m (f) Mex fam
Entrée OpenDict
mano VERBE
-
- jdn betatschen
| yo | mano | |
|---|---|---|
| tú | manas | |
| él/ella/usted | mana | |
| nosotros/nosotras | manamos | |
| vosotros/vosotras | manáis | |
| ellos/ellas/ustedes | manan |
| yo | manaba | |
|---|---|---|
| tú | manabas | |
| él/ella/usted | manaba | |
| nosotros/nosotras | manábamos | |
| vosotros/vosotras | manabais | |
| ellos/ellas/ustedes | manaban |
| yo | mané | |
|---|---|---|
| tú | manaste | |
| él/ella/usted | manó | |
| nosotros/nosotras | manamos | |
| vosotros/vosotras | manasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | manaron |
| yo | manaré | |
|---|---|---|
| tú | manarás | |
| él/ella/usted | manará | |
| nosotros/nosotras | manaremos | |
| vosotros/vosotras | manaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | manarán |